Hoe lang mag de gemeente erover doen om te beslissen op mijn bijstandsaanvraag?
De Participatiewet geeft de gemeente een termijn van acht weken om op uw aanvraag te beslissen, gerekend vanaf de dag waarop u de aanvraag volledig heeft ingediend. Die termijn mag de gemeente eenmalig verlengen met nog eens acht weken, mits zij u daarover schriftelijk informeert. Staat er niets in uw eigen brief of bevestiging, controleer dan bij de gemeente zelf welke termijn voor uw situatie geldt, want de exacte telling kan afwijken als er nog stukken ontbraken bij uw aanvraag.
Hoort u na afloop van die termijn nog niets, dan is de gemeente in gebreke: zij had een besluit moeten nemen en heeft dat niet gedaan. Dat is geen bezwaar tegen de inhoud van een beslissing, want die is er nog niet. Het gaat om het uitblijven van een beslissing, en daarvoor bestaat een aparte route.
Waarom de gemeente deze termijn krijgt
De wetgever heeft gekozen voor een vaste termijn omdat mensen die bijstand aanvragen vaak dringend geld nodig hebben. Acht weken is de basis, en de verlenging van nog eens acht weken is bedoeld voor situaties waarin de gemeente meer onderzoek moet doen, bijvoorbeeld naar uw woonsituatie of eerder inkomen. Deze verlenging moet de gemeente u wel laten weten, met een reden erbij. Blijft die brief uit maar loopt de termijn wel af, dan telt voor u nog steeds de oorspronkelijke termijn van acht weken.
Het is goed om deze beslistermijn te onderscheiden van de bezwaartermijn. De bezwaartermijn is de tijd die u zelf heeft, meestal zes weken, om te reageren op een besluit dat u niet aanstaat. De beslistermijn is precies andersom: de tijd die het bestuursorgaan, in dit geval de gemeente, heeft om een besluit te nemen. Meer uitleg over dit soort begrippen, en hoe ze in de praktijk samenhangen, vindt u in de kennisbank met uitleg per situatie.
Wat u kunt doen als de termijn is verstreken
Als de acht (of zestien) weken voorbij zijn zonder besluit, kunt u de gemeente formeel in gebreke stellen. Dat is een korte brief waarin u meldt dat de beslistermijn is verstreken en dat u vraagt binnen twee weken alsnog een besluit te nemen. Deze ingebrekestelling is geen dreigement en geen procedure op zich, maar een wettelijk vastgelegde stap die de gemeente een laatste, korte termijn geeft.
Neemt de gemeente ook na die twee weken geen besluit, dan kan zij verplicht zijn een dwangsom aan u te betalen: een bedrag per dag dat de vertraging voortduurt, met een maximum. Dit bedrag is geen schadevergoeding voor u persoonlijk, maar een wettelijke prikkel om de gemeente tot een besluit te bewegen. Hoe deze twee stappen precies op elkaar volgen en welke stukken daarbij horen, leest u terug in de meestgestelde vragen over termijnen en ingebrekestelling.
Bezwaar maken komt pas daarna
Zodra de gemeente wel een besluit neemt, ontstaat een nieuwe situatie. Bent u het niet eens met de uitkomst, bijvoorbeeld de ingangsdatum, de hoogte, of een afwijzing, dan begint vanaf dat besluit een nieuwe termijn: de bezwaartermijn. Dat is een ander traject dan het aansporen van de gemeente om te beslissen, en het vraagt om een andere aanpak en andere argumenten.
Om te zien of uw situatie zich leent voor een ingebrekestelling, of dat u beter kunt wachten op het besluit zelf, helpt het om eerst helder te krijgen wat er precies al is gebeurd: wanneer u de aanvraag indiende, welke stukken u aanleverde en of de gemeente al contact zocht. Dat overzicht maakt u in een paar minuten met de gratis kansencheck van uitkeringsbezwaar.nl, die u een eerste indicatie geeft zonder dat u daarvoor een account hoeft aan te maken.
Tot slot
Het uitblijven van een besluit is vervelend, zeker als u van de bijstand afhankelijk bent voor uw dagelijkse uitgaven. De wet biedt hiervoor een duidelijke, stapsgewijze route: eerst de beslistermijn afwachten, dan zo nodig in gebreke stellen, en pas daarna eventueel bezwaar tegen de inhoud van het besluit. Twijfelt u of uw termijn al is verstreken, of wilt u weten welke stap nu aan de orde is? Doe de gratis kansencheck en lees rustig na hoe het proces werkt via de uitleg over waar onze informatie vandaan komt.